UTTAN TYKKUM VAR EG IKKI Eg var sera veik og illa fyri, tá eg varð fødd. Læknarnir vistu ikki, hvat mær bagdi, men royndu at styrkja meg sum frægast. Tey sóu, at hvørja ferð, at eg fekk blóð, ernaðist eg og gjørdist betur fyri. Men stokkut var løtan, tí tað gekk bara stutt tíð, so…
TAKK FYRI MEG OG DREINGIRNAR Sum 19 ára gomul fekk eg staðfest sjúkuna aplastisk anæmi. Hetta var í 1998. Sjúkan gjørdi, at eg ikki framleiddi nóg mikið av blóði og eg var noydd at fáa blóð á sjúkrahúsinum upp til tvær ferðir um vikuna. Læknarnir royndu at basa sjúkuni við medisinskum viðgerðum, men til fánýtis.…
TAKK SOMULEIÐIS Tíðin frá tí, at eg kom í eygað, til eg skuldi hitta heimin, gekk sum hon skuldi. Tá dagurin upprann, fór mamma á Landssjúkrahúsið og vit skuldu fara hvør til sítt. Í skilnaðinum millum meg og mammu hendi okkurt, og hon fór at bløða heilt illa. Lívið, ið fyri stuttum hevði seyrað í…